Akrep ve Yelkovan / Ahmed Arif Dumruk

Akrep ve Yelkovan

Akrep ve yelkovan,
Terk etmişler yuvalarını.
Gize bırakmış  kendini zaman,
Hiç olmadığı kadar…
Ve ışık hızında hayalin,
Demetine mum düşmüş,
Menekşeyi anımsatır..
Gel gör ki nerelere savurmuş seni,
Kahrolası dargınlığın serüveni…
Fikrim ayan,
Battaniyem cehennem yelleri.
Tekmil voltalarımın topuğunda,
Binlerce akrep dikeni..
Yinede,Ardına düşesim gelir.
Bir dirhem canım,
Tayını dünde bırakmış,
Bitap düşmüş bir atım var…
Zor derim ufka çıkmak
Yürek fukara sensiz.
Her an benimlesin sanıyorum,
Her an sanki seninleyiz..
Bak duyuyor musun?
Bu esen yel benden yana.
Öfkelenince,
Saçlarını değdirir sanki yüzüme,
lâl telaşıyla..
İpek tezgahlarına düşesi,
Uykularımın tetikçisi saçların..
Biliyorum demdir bu .
Ama yinede,uzanmak ister ellerim,
Saçların ile,ayışığının,
Cenginin rengine.
Bir hışımla,
Tez davranırım rüzgardan..
Ellerime,
Bir yıldız buketi
Bulaşmış saçlarından.
Aman sakın eseyim deme rüzgar,
Kal…
Ayazına soğuğuna eyvallah.
Hasta düşürene  kadar kal yeter ki,
Uçmasın ellerimden.
Tamam,
Ben değil, sensin yiğit olan,
Uçmasın ellerimden.

Ahmed Arif Dumruk

Editör Şair Gazetesi

YORUM YAZIN

Yorumlarınız bizler için değerlidir.