İSTERSEN / Hüsnü Zafer KÖMÜRCÜ

İSTERSEN

– git artık…-

Kendine hayrı olmayan cılız kar taneleri savruluyor gecikmiş kışıma

İstemeden verilen zekâtın hayırsız eksilttiği sevgi/sizlik açlığı

Bastırıyor tez canda sabırsızlık hasılasını

Kendi yarattığım dilime yaban düşen kelime hatırları

Hafızamın örselenmiş kaybını geçmişin silinen iz kaybında yüzüme vuruyor

Uslanmıyor çocuksu kırgınlıklardan sözde ders yeminini bozma alışkanlığım

Sıradanlığıma ortak oluşun içime sinmiyor (da)

Kabullenmen bir ayrı cana tuz ekmesi sessizliğinde

Kendi çizdiğim resmin canlandığına bulduğum şahitler

Kaçamak bakışlı ifade çekincesinde

Safına katılıyor hainlik kıskacıyla

Sırtıma indirilen hançerin şaşkınlığından ziyade olmuş yazıtlar

Türlü söylev tekrarlarının usancına isyan bayrağı açarken

Aldırış etmeksizin suya fısıldadığım sözlere

Yüzünü çevirip bakmayışın mimarı olmuşum çoktan

Yarattığın bu taştan kalbin geçip karşısına mağrur edalı tüketişle

Gurur duyma hakkı/n geçsin resmi kaydına “ölüm raporunda”

Arayıp bulamadığın o sonsuz gidişe inançsızlıkta

Bırak azalmayı

Kurutulmuş toprağın geçtiği duası olmuşum suya

Avuntusunda sakladığım panzehrine

Boyun eğmek de varken nasibe düşen bu uyuşmasında hislere

Öfkesinde kırdığı dişlerin hırsına kurban verilmiş kalan tüm uzuvlarım

Şimdi bu çürümüşlüğün ardında bıraktığım sıradanlığa

Tozpembe dizgileri süsleyen hayret edilesi imgeler keşfine çıksam

Kim işaret edecek farkına varılmışlıkta bu yılkıdan boş verilmişliğimi

Kim ateşimin közünde kavrulmaktan caymayacak

Akıllansın diye toprağa emanet ettiğim canlar

Sonsuz gidişlerinden dönmeye niyetli değilken

Kaç ağrıma giden sancı sokulacak tekleyen

Kendine hayırsız kalbime

İnsafsızlığının zulmü boyumu aştı istersen git artık.

Hüsnü Zafer KÖMÜRCÜ

YORUM YAZIN

Yorumlarınız bizler için değerlidir.